این شعر زیبا و پر معنی را رودک در ۱۰۰۰ سال پیش سروده است.عظمت و زیباییکلام همچنین مفهوم والای آن بس از ده ها سال از بین نرفته است .

زمانه ، پندی آزادوار داد مرا

 

 زمانه، چون نگری، سربه سر همه پندست

به روز نیک کسان، گفت: تاتو غم نخوری

 

 بسا کسا! که به روز تو آرزومندست

زمانه گفت مرا: خشم خویش دار نگاه

 

 کرا زبان نه به بندست پای دربندست