فریاد من از فراق یارست

 

 و افغان من از غم نگارست

بی روی چو ماه آن نگارین

 

 رخساره من به خون نگارست

خون جگرم ز فرقت تو

 

 از دیده روانه در کنارست

درد دل من ز حد گذشتست

 

 جانم ز فراق بی‌قرارست

کس را ز غم من آگهی نیست

 

 آوخ که جهان نه پایدارست

از دست زمانه در عذابم

 

 زان جان و دلم همی فکارست

سعدی چه کنی شکایت از دوست

 

 چون شادی و غم نه برقرارست