صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن

 

 دور فلک درنگ ندارد شتاب کن

زان پیشتر که عالم فانی شود خراب

 

 ما را ز جام باده گلگون خراب کن

خورشید می ز مشرق ساغر طلوع

 کرد

گر برگ عیش می‌طلبی ترک خواب کن

روزی که چرخ از گل ما کوزه‌ها کند

 

 زنهار کاسه سر ما پرشراب کن

ما مرد زهد و توبه و طامات نیستیم

 

 با ما به جام باده صافی خطاب کن

کار صواب باده پرستیست حافظا

 

 برخیز و عزم جزم به کار صواب کن