کرشمه

به نام خداوند جان و خرد

خداوند نام و خداوند جای

خداوند کیوان و گردان سپهر

ز نام و نشان و گمان برترست

به بینندگان آفریننده را

نیابد بدو نیز اندیشه راه

سخن هر چه زین گوهران بگذرد

خرد گر سخن برگزیند همی

ستودن نداند کس او را چو هست

خرد را و جان را همی سنجد اوی

بدین آلت رای و جان و زبان

به هستیش باید که خستو شوی

پرستنده باشی و جوینده راه

توانا بود هر که دانا بود

--------------------------در ستایش خرد

از این پرده برتر سخن‌گاه نیست

کنون ای خردمند وصف خرد

کنون تا چه داری بیار از خرد

خرد بهتر از هر چه ایزد بداد

خرد رهنمای و خرد دلگشای

ازو شادمانی وزویت غمیست

خرد تیره و مرد روشن روان

چه گفت آن خردمند مرد خرد

که دانا ز گفتار از برخورد

کسی کو خرد را ندارد ز پیش

هشیوار دیوانه خواند ورا

همان خویش بیگانه داند ورا

ازویی به هر دو سرای ارجمند

خرد چشم جانست چون بنگری

تو بی‌چشم شادان جهان نسپری

نخست آفرینش خرد را شناس

سه پاس تو چشم است وگوش و زبان

کزین سه رسد نیک و بد بی‌گمان

خرد را و جان را که یارد ستود

ازین پس بگو کافرینش چه بود

تویی کرده‌ی کردگار جهان

به گیتی بپوی و به هر کس بگوی

ز هر دانشی چون سخن بشنوی

بدانی که دانش نیابد به من